Opening DEEP / FLAT

Expositie 21 oktober 2018 15:00 Kadmium door Kadmium

DEEP / FLAT: De metropool als speeltuin voor ideeën

Hoe groter de stad, hoe hoger de gebouwen. Hoe hoger de gebouwen, hoe langer de lijnen. De lijnen maken rasters, de rasters maken patronen. Tegen de patronen tekenen silhouetten zich af. Anonieme gestalten. Word je bekeken of ben je degene die kijkt? Trekt je blik nieuwe lijnen? Langs de gebouwen omhoog? Of tekent jouw gestalte zich af tegen de stad?

Perspectief staat centraal in DEEP / FLAT, een tentoonstelling die nieuw werk van Martine Stig en Stephan Keppel samenbrengt. Hoe bepaalt onze manier van kijken wat we zien? Zoomen we in of kijken we juist van een afstand? En wat doet dat met wat we zien? Voegt onze blik er nieuwe lagen aan toe? Of abstraheert hij juist? Verruimt of vertekent hij?
Beide kunstenaars gebruiken de metropool als speeltuin voor hun ideeën. De grote stad, anoniem of juist al te herkenbaar, is het decor van verschillende manieren van kijken. Waar Keppel onze huidige blik bevraagt, daar speculeert Stig juist over een nieuwe manier van kijken. Waar Keppel uitnodigt om het overbekende opnieuw te beschouwen, alleen al door vanuit een andere hoek te kijken, daar verkent Stig een geheel nieuw terrein; een wereld die we nog niet kennen maar die wel al besloten ligt in de wereld van nu.

Steeds vaker is ons perspectief de blik van bovenaf. Het vogelperspectief, het God-shot. Het perspectief van een drone of van een satelliet. De blik die overziet. Martine Stig speculeert over een toekomst waarin en profil en en face plaatsmaken voor de blik van boven. Een toekomst waarin we onbeperkt kijken, vanuit alle hoeken. En waarin we vanuit alle hoeken bekeken worden. Is er in die toekomst nog een plek om te schuilen? En wat zien de ogen die ons volgen?

De blik die Stig oproept is onverschillig. De blik registreert maar kijkt niet. Klassieke portretten kiezen het satellietperspectief en brengen de geportretteerden terug tot lijnen. Voetgangers worden bespied met een blik die in het geheel niet in bespieden geïnteresseerd is. Maar hoe onverschillig de camera ook is, de kijker is dat niet. Hoe willoos de camera ook heen en weer stuitert tussen de kaders van het beeld, de kijker kijkt wel gericht. De kijker onderzoekt, stelt vragen. De kijker interpreteert. Zijn blik maakt personages van de voorbijgangers. Projecteert verhalen op straten. Gaat verder waar de camera stopt. De glijdende blik van de camera, een blik zonder intentie, wordt door de kijker ingevuld als sluw. De blik is grenzeloos, maar beklemt.

Ook Stephan Keppel speelt met het objectieve kijken. Hij ontdoet zijn beelden van een maker; hij maakt niet maar verzamelt. Hij de archivaris die sorteert: kleurstalen, suggesties voor materiaal, voorbeelden van patronen. De lijnen van een stad. Wat hij verzamelt zijn losse elementen. Delen van een groter geheel, een gedeconstrueerde stad. De archivaris heeft geen eigen mening. Hij staat in dienst van het archief.

Maar zie je de beelden bij elkaar, dan zie je de keuzes. Dan zie je een blik die niet onverschillig maar juist nieuwsgierig is. Niet anoniem en algemeen, maar specifiek en persoonlijk. Zie je de beelden bij elkaar, niet de losse elementen maar het mogelijke geheel, dan zie je de maker. De blik van de maker registreert niet maar construeert. De blik ontmantelt en zet weer in elkaar. Het deconstrueren en het construeren zelf is onderdeel van het werk, zoals ook het tentoonstellen onderdeel is van de tentoonstelling. De sokkels staan op de foto.

Ook hier is het de kijker die het werk doet. Waar Stig de kijker uitnodigt om een eigen lading te geven aan een objectieve blik, daar vraagt Keppel je om op te stapelen en in elkaar te vouwen, samen te voegen en uit te breiden. Om de stad zelf in elkaar te zetten. De mogelijkheden zijn eindeloos.

 

Kunstenaars

Martine Stig

www.martinestig.com

Stephan Keppel

www.stephankeppel.com

 

Opening

21-10-2018 om 15:00